Emissies bij aanwending van vergiste mest - Een verkenning van internationale literatuur - | AgroEnergiek
Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Dossier:

Broeikasgassen verminderen

In dit dossier

Dossierbeheerder

Emissies bij aanwending van vergiste mest - Een verkenning van internationale literatuur -

Doelstelling
De doelstelling van dit project is inventarisatie van buitenlandse kennis over broeikasgasemissies bij aanwending van vergiste mest en interpretatie van deze kennis voor de Nederlandse situatie.

Opdrachtgever
Agentschap NL

Landbouwsector
Melkveehouderij | Varkenshouderij
Transitiepad
Covergisting | Bodem en bemesting
Status
Afgerond
Soort project
Project | Haalbaarheid en inventarisatie
Resultaten
De conclusies m.b.t. lachgasemissie zijn:
De verwachting dat vergiste mest meer lachgasemmisie geeft dan onvergiste mest bij toediening op bodems met een niet-limiterende hoeveelheid MAK (makkelijk afbreekbare koolstofverbinden) wordt onderbouwd door één van de behandelde experimenten in dit literatuuurondezoek.
Op bais daarvan kunnen we concluderen dat het aannemelijk is dat aanwending van vergiste mest op klei- en veengronden met langdurig grasland (veel organische stof in de bodem) leidt tot meer lachtgasemissie dan bij aanwending van onvergiste mest.
De verwachting dat vergiste mest hinder lachgasemissie geeft dan onvergiste mest bij toediening op bodems met een limieterende hoeveelheid MAK, wordt ook onderbouwd door diverse experimenten in dit literatuuronderzoek.
Op basis daarvan kunnen we concluderen dat het aannemelijk is dat aanwending van vergiste mest op arme zandgronden met akkerbouw (weinig organische stof) leidt tot minder lachtgasemissie dan bij aanwending van onvergiste mest.
Voor overige grondsoorten en grondgberuik (bijv. grasland op zandgrond en bouwland op klei) kunnen we geen kwalitatieve uitspraak doen over het verschil in lachgasemissie tussen aanwending van vergiste en onvergiste mest. Dit komt voort uit onvodoende literatuurgegevens over de omstandigheden wanneer de hoeveelheid makkelijk afbreekbare koolstofverbindingen in de bodem limiterend dan wel niet-limiterend is.
Bij het gebruik van vergiste mest geven aanwendingstechnieken waarbij de mest in de bodem wordt geïnjecteerd (mestinjectie) meer lachgasemissie dan technieken waarbij de mest op of boven de grond wordt aangewend (bijv. sleepslangtechniek en sleepvoetenmachine.
Over de interactie tussen aanwendingstechniek en mestsoort (vergiste versus onvergiste mest) zijn geen onderzoekreulstaten bekend. Zodoende kunnen we geen uitspraken doen over het effect van aanwending van vergiste mest i.p.v. onvergiste bij de in Nederland gebruikelijke mestaanwendingstechnieken.
Conclusies m.b.t. methaanemissie
Een lagere hoeveelheid makkelijk afbreekbare koolstofverbindingen in de vergiste mest geeft samen met het ontbreken van opgelost methaan een lagere methaanemissie na aanwending van vergiste mest t.o.v. overgiste mest.
Een breed onderbouwde kwantificering van de methaanemissie bij mestaanwending ontbreekt. Duidelijk is wel dat deze methaanemissie vele malen kleine is dan de lachgasemissie.

Is deze informatie waardevol voor u? - Deze functie is 'anoniem' en enkel gericht naar de dossier beheerder!